Toso dayı ve Eser hapishanenin yeni gelen mahkumlara verdiği beş para etmez yatak örtüsünden “sevk bohçası” yapıyor. Bir mahkum kendini her an başka bir koğuşa sevk edilirken bulabilir. Mazgal açılır, gardiyanın hissiz sesi duyulur, “Eser hazırlan A9’a sevk oluyorsun” diye. Dolayısıyla mahkum eşyalarını taşımak için torbaya ihtiyaç duyar. Burası hapishane, her an her duruma hazır olmanız gerekir.
Sevk bohçası dikilirken karşımda ranzada oturan Speedy’nin ayaklarını izliyorum. Haftalardır yara bere içinde. Hapishanenin suyu, pis sudan arıtılarak yapılır, artık ne kadar pisliğinden arınır Allah’a kalmış. Zaten hapishanede birçok şey Allah’a kalmış durumda. Speedy’nin ayakları da hapishaneye atıldıktan sonra iltihap kapıyor, yara bere içinde kalıyor.
Speedy konuşurken ayak parmaklarını oynatır. Bunu ilk fark eden Ortodoks Aslan. Her konuşmaya başladığında dürter beni. “Bak bak ayaklarını oynatıyor yine” diye. Speedy çok neşeli çocuktur, konuşurken sözcüklerin sonunu yutar, yemek yerken nefes nefese kalır, boncuk boncuk terler. Bölmemizin hınzırıdır. Eser’in adeta başının belasıdır, yaramaz çocuklar gibidir bu ikili (Bu satırları yazdığım sırada bile Eser’e illallah ettiriyor). Az önce Eser’i bıktırdı, “Kendimi keseceğim” diye bağırdı.
Speedy’nin dosyasına baksanız “çocuk suç makinesi” dersiniz. Ancak bu kolay olanı. Speedy silah imal edip satan biri. İşini de gayrımeşru camianın dediğine göre “iyi yapan biri”. İsminin aksine yeterince hızlı değil, yakalanmış. “Ne yapacaksın çıkınca” diye soruyorum, “Bebeklerime (silahlarına) kavuşacağım, ben işimi iyi ve güvenilir yapıyorum” diye yanıt veriyor. Ekliyor sonra da “Biz sadece vergi vermiyoruz, bizim camiadan devletle iş yapan, silah satan birçok kişi var.”
Toso dayı da kafasını sevk bohçasından kaldırıyor ve “İki gözüm biz de vergimizi cezaevinde kalarak veriyoruz” diyor. O anda gözüm penceremizde, çamaşırlıkta asılı duran iç çamaşıra takıldı. İç çamaşırın üstünde gazete var. Burada iç çamaşırınızı üstünü gazeteyle örtmeden ipe asamazsınız. Adap böyle.
“Eyvallah dayı eyvallah…”
